123 – Τὸ ἐποικοδομητικὸ χάος τῆς τρομοκρατίας
Ἐνώπιον τοῦ παγκοσμίου χάους, ὁ κόσμος τὰ ἔχει χαμένα. Οἱ νόμοι καταστρατηγοῦνται ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς νομοθέτες καὶ ἀντικαθιστοῦνται μὲ τρύπια παραπετάσματα ἀνθρωπίνων δῆθεν δικαιωμάτων. Ὁλόκληρα κράτη κατεδαφίζονται καὶ ἑκατομμύρια ἄνθρωποι θυσιάζονται στὸν βωμὸ τοῦ συμφέροντος. Μήπως τὸ τέλος τοῦ κόσμου ἔρχεται; Φυσικὰ ὄχι. Ὅταν τὸ κτίριο ἐρειπώνεται, κατεδαφίζεται, διότι ἄλλος τρόπος δὲν ὑπάρχει. Δὲν […]
122 – Γιατί τὸ πρόβλημα τοῦ Ἰσραὴλ εἶναι ἀδύνατον νὰ λυθῇ
1 – Οἱ σχέσεις Ἰσραηλινῶν καὶ Παλαιστινίων εἶναι ἀκριβῶς οἱ σχέσεις Σπαρτιατῶν καὶ Εἱλώτων. Οἱ Σπαρτιᾶτες κατέκτησαν τὴν Λακωνία καὶ ὑπεδούλωσαν τοὺς Εἵλωτες. Οἱ Ἰσραηλινοὶ θὰ ἠδύναντο νὰ ἐξαφανίσουν τοὺς Παλαιστινίους, εἴτε ἐκδιώκοντάς τους ὁλοσχερῶς ἀπὸ τὰ ἐδάφη τους, εἴτε σφάζοντάς τους μέχρι καὶ τὸν τελευταῖο, ἀλλὰ δὲν τὸ ἔκαμαν διότι τοὺς ἐχρειάζοντο γιὰ νὰ […]
121 – Ὁ κροκόδειλος
Τεράστιο τὸ γεγονὸς καὶ οὐδεὶς τὸ ἀντελήφθη. Ἔγινε μετατόπιση ἠπείρου. Κατεποντίσθη μία νέα Ἀτλαντίδα καὶ πάλι στὸν ἴδιο χῶρο τοῦ Αἰγαίου. Ἡ Ἀτλαντίς, πρὸ Πλάτωνος, ἥνωνε τὴν στεριὰ τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν στεριὰ τῆς Ἀνατολίας. Μὲ τὴν ἐξαφάνιση τῆς Ἀτλαντίδος ἡ Κρήτη ἀποκομένη ἀπὸ τὴν Θήρα, ἄρχισε νὰ ἀρμενίζῃ πρὸς τὴν Αἴγυπτο. Ξάφνου, τὸ 2014, […]
120 – Πολιτειακὸ χάος: 1935-2015 – Ἡ ἀνικανότης ἐπιβιώσεως τῆς Ἀβασιλεύτου
Τὰ περὶ Ἀθηναϊκῆς Δημοκρατίας ἀνάγονται στὸν χῶρο τῆς λογοτεχνίας. Ὁ Ἕλλην ἀδυνατεῖ νὰ θεμελιώσῃ ἀβασίλευτη. Ἀκόμα καὶ ἡ Σπάρτη ἦταν βασιλευομένη. Σοσιαλιστικὴ μέν, ἐπὶ Ἄγιδος Δ΄ ἀλλὰ βασιλευομένη. Ἡ Καποδιστριακὴ Πολιτεία ὑπὸ τὴν ἀπόλυτη ἐξουσία πρώην ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τοῦ τσάρου ἔπλεε σὲ πνεῦμα μοναρχικό. Ἡ Ἀβασίλευτη τοῦ Παπαναστασίου τοῦ 1924 ἦταν μία καρικατούρα τῆς γαλλικῆς […]
119 – Ὁ προσδιορισμὸς τοῦ κυριωτέρου ἐχθροῦ
Τὸν τίτλο τοῦ ἄρθρου τὸν δανείζομαι ἀπὸ ἀντίστοιχο ἄρθρο ποὺ ἐδημοσιεύθη στὴν ἑβδομαδιαία ἐφημερίδα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, «Ἐμπρός», τοῦ Σαββάτου 5 Ἰουλίου 2014. Βεβαίως γνωρίζω ὅτι τὰ ἰδεολογικὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα στὸν ἑλληνικὸ χῶρο εἶναι μόνον δύο, τὸ ΚΚΕ καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ποὺ ἐκφράζουν τὸν κομμουνισμὸ καὶ τὸν φασισμό (ὁ ἐθνικοσοσιαλισμὸς εἶναι παρακλάδι τοῦ […]
118 – Ἕνας λαὸς ποιητῶν
Τυγχάνει νὰ μὲ ἐρωτοῦν, αὐτοὶ ποὺ εἶναι σὲ θέση νὰ γνωρίζουν τὴν ζωή μου, τὸ μεγάλο γιατί. Πέραν τοῦ DNA σου δὲν εἶσαι Ἕλλην μοῦ λένε. Ἡ μητρική σου γλῶσσα εἶναι ἡ γαλλικὴ ἄν καὶ ἡ μητέρα σου ἦταν Ἑλληνίδα. Γιατί Ῥωμηός, καὶ μὲ ἦτα, ἐφ’ ὅσον οἱ γονεῖς σου, ἄθεοι, σὲ ἔκαμαν γνήσιο Ἀναγεννησιακό, […]
117 – Ἔκκληση πρὸς τοὺς δασκάλους τῆς καταστροφῆς: Ἑλληνισμὸς καὶ γλῶσσα
Πέραν τοῦ ῥομαντισμοῦ, τῆς νοσταλγίας τοῦ χαμένου παραδείσου καὶ τῆς ψυχαναλύσεως, ὁ ἑλληνισμὸς δὲν εἶναι κράτος, οὔτε ἔθνος, οὔτε ἔδαφος, οὔτε θάλασσα οὔτε ξηρά. Ἑλληνισμὸς εἶναι ὁ ἀξεπέραστος πολιτισμὸς τῶν ἀνθρώπων τῆς γῆς καὶ τῶν ἐξωγηΐνων, εἶναι τὰ χνῶτα τοῦ Θεοῦ ποὺ γιὰ νὰ τὸν πλησιάσῃς καὶ νὰ τὸν χαϊδέψῃς χρειάζεσαι ἕνα καὶ μοναδικὸ πρᾶγμα: […]
116 – Κατάθλιψη –Πῶς τὴν καταντήσαμε ἔτσι τὴν χώρα μας;
Κατ’ἀρχὰς ζητῶ συγγνώμην ἀπὸ τοὺς ἀναγνῶστες μου γιὰ τὴν σιωπή μου. Σήμερα ἔφθασα στὴν Ἀθήνα ἀπὸ τὸ Παρίσι. Καὶ ἤδη μὲ ἔχει πιάσει μία φοβερὴ κατάθλιψη. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι αὐτὴ ἡ χώρα δὲν ὑπάρχει πιά καὶ διαπιστώνω ὅτι: 1 – Τὸ κρατίδιο εἶναι πλέον στέκι γερόντων ἤ γηρασμένων νέων. 2 – Τὸ μόνο ποὺ […]
115 – Τὸ παράδειγμα τοῦ Μαϊάμι γιὰ τὸ γκαρσόνι τῆς Εὐρώπης
Σᾶς γράφω ἀπὸ τὸ Μαϊάμι τῆς Φλόριδας τῶν Ἡνωμένω Πολιτειῶν καὶ ἀπευθύνομαι στὸν σὲφ τῶν γκαρσονιῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ. (Ἀντώνη ἐλεγαν καὶ τὸν σωφὲρ τοῦ πατέρα μου στὸ ἐξοχικὸ σπίτι τῶν Κιτσίκηδων στὴν Ἐκάλη). Ὅταν δὲν ἔχεις ἱκανότητες δηλώνεις ὅτι θέλεις νὰ ἀντιγράψῃς τοὺς ἐπιτυχημένους. Ἔτσι οἱ πολιτικοί (ὅλοι τους ἀποτυχημένοι χωρὶς […]
