Οἱοδήποτε ἐπαναστατικὸ κίνημα, ὑποχρεωτικὰ ὁλοκληρωτικό, χρειάζεται νὰ πράξῃ κινητοποιῶντας τὸν λαὸ μὲ συνθήματα, μέσῳ ἑνὸς ὀργάνου κινητοποιήσεως ποὺ οἱ λενινιστὲς ὠνόμασαν στὴν Ῥωσσία, agit-prop (agitatia-propaganda).
Ἡ CIA ἀντέγραψε τὴν ἐπαναστατικὴ αὐτὴ δραστηριότητα γιὰ νὰ ἀποσταθεροποιήσῃ καθεστῶτα ποὺ δὲν εἶναι τῆς ἀρεσκείας της. Χρησιμοποιεῖ τὴν πρακτικὴ τῆς psychological operation (psyop) ἤ ὀνομαζομένη ἀλλιῶς ἐπιχείρησις ἐγχρώμου ἐπαναστάσεως.
Ἰδοὺ μερικὰ συνθήματα τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ:
-Ζήτω ὁ φασισμός, ζήτω ὁ κομμουνισμός, ζήτω ὁ ἐθνικομπολσεβικισμός.
-Τὸ σφυροδρέπανο, ἥλιο ποὺ μᾶς φωτίζει
-Στὸν δρόμο ποὺ χάραξαν οἱ ἥρωές μας
-Ἡ ἀγάπη ἐπεκτείνει, τὸ μῖσος συρρικνώνει
-Ἕλλην γεννιέσαι, δὲ γίνεσαι
-Ὁ Χριστὸς μᾶς ὁδηγεῖ
-Ζήτω ὁ ἑλληνικὸς σιωνισμός
-Ἡ Νέα Ἱερουσαλὴμ φωτίζει τὸν δρόμο μας
-Ὁλοκληρωτισμός, ναί, δημοκρατία ποτέ
-Ὁ ἡγέτης καὶ τὰ μάτια μας
-Ναί στὸ δημοψήφισμα, ὄχι στὴν βουλή
-Θεὸς καὶ λαὸς ἡνωμένος
-Ναὶ στὸν παγκοσμισμὸ τοῦ ἑλληνισμοῦ
-Ὄχι στὸν παγκοσμισμὸ τῶν τραπεζῶν
-Ναὶ στὸν ἑλληνοκεντρισμό, ὄχι στὸν ἐθνικισμό
-Γιὰ μιὰ ἑλληνικὴ οἰκουμένη
-Αὐτοκρατορία ναί, ἐθνοκράτος ὄχι
-Γλῶσσα ἑλληνική, πολυτονική
-Ἐξελληνισμὸς τῆς οἰκουμένης
-Σηκώνουμε ψηλὰ τὸν ἥρωα στὴν ἀσπίδα
-Χριστὸς ἐγώ, ἐσὺ Ἀλλάχ
-Οἱ θρησκεῖες μᾶς ἑνώνουν, ὁ ὑλισμὸς μᾶς διαιρεῖ
-Γλῶσσες πολλές, πολιτισμὸς ἕνας
-Οἰκογένεια, κέντρο τῆς ζωῆς μας
-Τὰ παιδιὰ καὶ τὰ μάτια μας
-Ἀγνὸς σὰν παιδί, μεγάλος σὰν Ῥουσσῶ
-Διογένης ναί, Ἀλέξανδρος ὄχι
-Ναὶ στὸ πιθάρι τοῦ Διογένους, ὄχι στὴν αὐτοκρατορία τοῦ μίσους
-Ναὶ στὰ λουλούδια, ὄχι στὶς πόλεις χταπόδια
-Ναὶ στὸν ἄνθρωπο, ὄχι στὸν παρὰ φύσει
– Ναὶ στὰ ζῶα, ναὶ στὴν φύσι, ὄχι στὰ χημικά
-Σήκωσε ψηλὰ τὸν ἥλιο τῆς καρδιᾶς
Δημήτρης Κιτσίκης 6 Σεπτεμβρίου 2020
ΔΕΝ ΗΤΟ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΗΤΑΝ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕ ΚΑΙ ΕΞΥΜΝΗΣΕ ΤΟ ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΥ
Φασιστὲς καὶ κομμουνιστὲς ὑπῆρξαν πάντα θύματα τοῦ ἐπαρχιωτικοῦ Κολωνακίου ἐπηρμένων ἀρχοντοχωριατῶν σὰν τὸν Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Ὁ μοναρχοφασισμὸς ἦταν ἰδεολογικὸ κατασκεύασμα τῆς ἀστικῆς δωσιλογικῆς δημοκρατίας ποὺ παρέσυρε τὸν ἀμόρφωτο λαὸ ὑπερηφάνων ἀγροτῶν τοῦ Μωρηᾶ στὴν δουλεία τοῦ κοτζαμπασησμοῦ, αὐτῶν ποὺ μετοίκησαν στὴν αὐλὴ τῶν φράγκων βασιλέων στοὺς πρόποδες τοῦ Λυκαβηττοῦ
Ὁ Παναγιώτης Κανελλόπουλος, σύμβολο τῆς ἀστικῆς δημοκρατίας, δελφῖνος βασιλικοῦ πραξικοπήματος τῆς 28ης Μαΐου 1967 ποὺ τὸ ἐπρόλαβε στὶς 21 Ἀπριλίου 1967 ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος, αὐτὸς ὁ ἀγγλοδωσίλογος Κανελλόπουλος, ὡς ὑμνητὴς τοῦ κολαστηρίου τῆς Μακρονήσου καὶ ποὺ τὸν Νοέμβριο 1973 ἐστήθη ὡς ἀθώα περιστερὰ στὴν εἴσοδο τοῦ ἐξεγερμένου Πολυτεχνείου προσπαθῶντας μὲ καραγκιοζιλίκια νὰ μετουσιωθῆ σὲ ἀντιστασιακό.
(Νὰ διαβάσετε στὸ βιβλίο μου, Τὸ Βυζαντινὸ πρότυπο διακυβερνήσεως καὶ τὸ τέλος τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ -‘Εκδόσεις Ἔσοπτρον, Ἀθήνα, 2001, τὸ κεφάλαιο γιὰ τὸν Παναγιώτη Κανελλόπουλο, στὶς σελίδες 62 – 83).
